Od lat zajmuje się przekładem literatury polskiej na język włoski. Tłumaczył nie tylko teksty teatralne i pisma Tadeusza Kantora, lecz także dzieła najwybitniejszych polskich poetów, m.in. Wisławy Szymborskiej, Czesława Miłosza i Zbigniewa Herberta. Jego prace przekładowe uważane są za jedne z najważniejszych włoskich interpretacji literatury polskiej XX wieku.
Wśród przekazanych archiwaliów znalazł się maszynopis z partyturą spektaklu: „Umarła klasa”, ale także rękopisy i maszynopisy innych istotnych tekstów artysty, wśród nich także formacyjne dla naszej instytucji teksty dotyczące koncepcji powołania do życia Cricoteki czy wyimki korespondencji kierowanej przez Tadeusza Kantora do Profesora Luigiego Marinellego. Pierwsze wydanie partytury w tym kształcie ukazało się dzięki staraniom Marinnelgo we włoskim wdywanictwie Libri Scheiwiller w 2003 roku. Jej pierwsze wydanie w języku polskim miało miejsce w 2005 roku nakładem Cricoteki i Ossolineum.
Uroczyste przekazanie odbyło się w przestrzeni czasowej wystawy Cricoteki: „(Nie)Umarła klasa”, upamiętniającej 50-ątą rocznicę premiery kultowego spektaklu Tadeusza Kantora. Świadkami tego wydarzenia było młode pokolenie artystów i artystek teatru z Narodowej Akademii Sztuki Dramatycznej „Silvio d’Amico” w Rzymie, którzy odwiedzili Cricotekę w ramach wizyty studyjnej, by opowiedzieć o swojej pracy nad dziedzictwem Kantora w ramach projektu „La Classe morta 50 anni dopo”.
Profesor Luigi Marinelli przez 40 lat przechowywał tak istotne świadectwa pracy Tadeusza Kantora w swojej prywatnej kolekcji.
W dniach 4-6 listopada 2025 na Uniwersytecie „La Sapienza” oraz w Polskim Instytucie w Rzymie miały miejsce obchody upamiętniających 50 rocznicę premiery spektaklu „Umarła klasa” – La classe morta 50 anni dopo. To właśnie wtedy Profesor Luigi Marinneli obiecał, że przekaże Cricotece tak drogocenne archiwalia.
Rozumiejąc doniosłość tego wydarzenia, chcielibyśmy wyrazić głęboki podziw i wdzięczność dla tak wspaniałego i bezinteresownego gestu. Jesteśmy dumni, że te cenne dary wzbogacą kolekcję Archiwum Tadeusza Kantora w Cricotece.
Grazie Mille Professore!
