Zmarła Anka Ptaszkowska – polska krytyczka sztuki, dziennikarka, kuratorka i teoretyczka, jedna z najważniejszych postaci powojennej awangardy.
Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie napisała pracę magisterską z historii sztuki o Tadeuszu Kantorze. Działała w lubelskim środowisku Grupy Zamek, a po przeprowadzce do Warszawy pod koniec lat 50. XX wieku, związała się Galerią Krzywego Koła, następnie od 1966 roku współtworzyła warszawską Galerię Foksal, kluczową dla rozwoju polskiej sztuki konceptualnej i środowiska artystów takich jak Edward Krasiński, Henryk Stażewski czy Tadeusz Kantor. W swoich tekstach – m.in. Klasyka czy awangarda? (1959) – podkreślała znaczenie wolności, niezależności i radykalizmu w sztuce.
Po 1970 roku zamieszkała w Paryżu, gdzie realizowała działalność kuratorską i promowała polską sztukę na arenie międzynarodowej, współpracując z polskim emigracyjnym środowiskiem artystycznym. Po 1989 roku działała w zakresie organizacji i krytyki w Polsce.
Była partnerką rzeźbiarza Edwarda Krasińskiego i fotografa Eustachego Kossakowskiego. Autorka książek Wierzę w wolność, ale nie nazywam się Beethoven (Słowo/obraz terytoria, 2010) oraz Dom w Zalesiu i jego pobocza (online: Niezła sztuka, 12 kwietnia 2023).
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zorganizowało w 2023 roku wystawę pt. Anka Ptaszkowska. Przypadkiem, na której zaprezentowano szerokie spektrum prac artystów, z którymi współpracowała i przyjaźniła się.
06.11.2025
