Artysta: Philippe Quesne
Współpraca artystyczna: Elodie Dauguet
Wernisaż: 18.11.2026 r., godz. 18:00
Czas trwania wystawy: 19.11.2026 r.– 28.02.2027 r.
Miejsce: Cricoteka, ul. Nadwiślańska 2–4, Kraków
Współorganizator: Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
Duchy i pejzaże – o wystawie
Philippe Quesne rewolucjonizuje tradycyjny proces twórczy, rozpoczynając pracę nad każdym spektaklem od budowy przestrzeni scenicznej. Podobnie tworzy wystawę w Cricotece. „Duchy i pejzaże” to immersyjny świat – z własnymi prawami fizyki, przyrodą, a nawet mikroklimatem. Jego scenografie są autonomicznymi krajobrazami: na scenie pojawiają się meteory, warstwy sztucznego śniegu, wentylatory, a także wypchane lub sztuczne zwierzęta. Widz jest zaproszony nie tyle do śledzenia akcji, ile do kontemplacji tych malarskich, niezwykle nastrojowych i melancholijnych obrazów.
Ekspozycja autonomicznych instalacji wizualno-dźwiękowych Philippe’a Quesne’a, które funkcjonują niezależnie po zakończeniu życia spektakli teatralnych, przybliży estetykę i metody twórcze reżysera z różnych okresów jego działalności teatralnej.
W wiwariach Quesne’a tradycyjna hierarchia teatralna ulega zatarciu. Przedmioty codziennego użytku (jak drabiny, stare peruki, samochód, instrumenty muzyczne czy ponton) nie funkcjonują jako zwykłe rekwizyty – stają się autonomicznymi aktorami o własnej sprawczości. To właśnie ta specyficzna wrażliwość na materialność teatru, na status rekwizytów, na podmiotowość obiektów przybliża Quesne’a do twórczości Tadeusza Kantora. Twórczości, którą w swoich nastoletnich latach miał możliwość zobaczyć na własne oczy.
Poza instalacjami widzowie będą mogli obejrzeć projekcje trzech spektakli: La Mélancolie des dragons – kultowy spektakl opowiadający o grupie hardrockowców, którzy w ośnieżonej leśnej scenerii próbują uruchomić zepsutego citroëna i projektują idealny, melancholijny park rozrywki dla starszej pani; Jardin des délices – widowiskową, retro-futurystyczną odyseję inspirowaną malarstwem Hieronima Boscha, łączącą ekologiczną science fiction z konwencją westernu; La Nuit des taupes / Welcome to Caveland – Spektakl przenosi widzów do podziemnego świata gigantycznych kretów, które budują własną mikrowspólnotę.
Wystawa z hasłem „NO NATURE, NO FUTURE” będzie współgrającym z dotychczasowym dorobkiem francuskiego reżysera, aktem pasywnego oporu wobec lęku przed końcem świata. „Duchy i pejzaże” zapowiedzą premierę spektaklu Philippe’a Quesne’a w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie.
Duchy i pejzaże?
Melancholijne pejzaże Philippe’a Quesne’a wyznaczają warunki życia wspólnoty postawionej wobec konkretnej sytuacji awarii, wypadku, katastrofy. Pejzaż staje się schronieniem, miejscem wspólnego trwania. Wystawa „Duchy i pejzaże” ukazuje te sceniczne obrazy w pewnym zawieszeniu – już opuszczone, ale jeszcze niezamieszkałe. Każdy z tych obrazów pamięta i zachowuje widmową obecność mieszkańców. Duchy objawiają się poprzez ruch, dźwięk i światło. Pejzaże, które już raz były zamieszkane, czekają, by znów stać się domem, tłem czyjejś egzystencji, miejscem do działania. A duchy? Duchy przypominają, że jest to możliwe.
Program
Wystawie towarzyszyć będzie program publiczny. Informacje dotyczące wydarzeń pojawią się niebawem.
Program będzie częścią Sezonu Kulturalnego Polska-Francja w roku 2027.
O artyście
Philippe Quesne
Reżyser, scenograf i artysta wizualny, Philippe Quesne, jest uważany za jedną z najbardziej oryginalnych postaci współczesnego teatru europejskiego. Po ukończeniu studiów w zakresie sztuk wizualnych w École Estienne oraz École des Arts Décoratifs w Paryżu pracował przez dziesięć lat jako scenograf, po czym w 2003 roku założył własny zespół – Vivarium Studio. Od tego czasu tworzy spektakle, w których scena jest traktowana jako odrębny ekosystem. Jego produkcje, m.in. L’Effet de Serge, La Mélancolie des Dragons, Swamp Club, La Nuit des Taupes, Le Paradoxe de John, były prezentowane na całym świecie. Równolegle z twórczością teatralną stworzył liczne performanse w plenerze oraz w przestrzeni publicznej, a swoje prace wizualne wystawiał w czołowych instytucjach i podczas znaczących wydarzeń, takich jak Centre Pompidou czy Biennale w Lyonie. Jako artysta o międzynarodowej renomie stworzył wiele autorskich spektakli i oper za granicą, w szczególności w Niemczech, Austrii, Japonii, Szwajcarii i Belgii. Poza działalnością artystyczną kierował dwiema ważnymi instytucjami kultury: Théâtre Nanterre-Amandiers (2014–2020) oraz La Ménagerie de Verre w Paryżu (2022–2025).
Nagrodzony na Praskim Quadriennale w 2019 roku, nieustannie współpracuje jako scenograf z czołowymi twórcami współczesnych sztuk performatywnych. Jego najnowsze produkcje, w tym The Garden of delights na Festiwalu w Awinionie, Vampire’s Mountain w Schauspielhaus Hamburg oraz Spooky Paradise w berlińskiej Volksbühne w 2026 roku, potwierdzają jego unikalne, poetyckie i naznaczone melancholią uniwersum artystyczne.
Vivarium Studio
Założone przez Philippe’a Quesne’a w 2003 roku Vivarium Studio to unikalne laboratorium teatralne, którego estetyka wywodzi się bezpośrednio z metafory zawartej w jego nazwie. Wiwarium – szklana gablota, w której podgląda się leniwie toczące się życie zwierząt w sztucznie odtworzonym ekosystemie – służy tu za model teatru. Scena staje się szklanym terrarium (często fizycznie oddzielonym od publiczności szklaną „czwartą ścianą”), mikrokosmosem, w którym ludzie i obiekty współegzystują w organiczny sposób. Scenografia i jej elementy funkcjonują tu na równych prawachz performerami, zacierając granice między naturą a sztucznością.
Dostępność
Najbliższe przystanki komunikacji miejskiej to: Korona (tramwajowy i autobusowy) oraz Plac Bohaterów Getta (tramwajowy). Cricoteka nie dysponuje parkingiem dla gości. Dwa miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnością znajdują się przy ulicy Nadwiślańskiej, w pobliżu wejścia od strony Kładki o. Bernatka, jednak utrudnieniem przy wysiadaniu może być wysoki krawężnik. Po wcześniejszym zgłoszeniu takiej potrzeby, możemy wydzielić tymczasowe miejsce do parkowania na placu.
Najwygodniejsze wejście do budynku prowadzi przez plac Cricoteki. Po przejściu przez szklane drzwi, skieruj się do windy lub klatki schodowej. Kasa znajduje się na poziomie -1. Udaj się do niej, jeśli nie posiadasz biletu na wydarzenie lub potrzebujesz dodatkowych informacji/asysty. Sala wystawowa znajduje się na poziomie +3, możesz dostać się do niej windą lub po schodach.
Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji lub chcesz skorzystać z asysty, tłumaczenia na PJM, audiodeskrypcji albo masz inne potrzeby, o których powinniśmy wiedzieć, abyś mogła/mógł czuć się komfortowo, skontaktuj się z koordynatorką dostępności:
Anna Rejowska (mail: rejowska@cricoteka.pl, tel.: 505 319 882)
Istnieje również możliwość umówienia się na prewizytę.
Więcej informacji o dostępności znajdziesz na stronie https://cricoteka.pl/pl/dostepnosc/
Informacje dodatkowe
Gra z Kantorem: Francja
Wystawa Philippe’a Quesne’a „Duchy i pejzaże” jest cześcią tegorocznego programu Gry z Kantorem: Francja.
Po raz kolejny wracamy do „Gry z Kantorem”, tym razem po to, by przyjrzeć się trzem ważnym figurom współczesnej sceny francuskiej. Program tegorocznej edycji skupia się na twórczości Gisèle Vienne, Philippe’a Quesne’a i Nach, to przez ich pryzmat przyjrzymy się, w jaki sposób sztuka Tadeusza Kantora żyje w dziełach współczesnych artystów i artystek we Francji. W kuratorowanej przez Dorotę Semenowicz edycji „Gry z Kantorem” pragniemy zapytać nie o przeszłość, lecz o teraźniejszość. Czy Francja zamknęła polskiego twórcę w muzealnej gablocie, czy też stanowi on wciąż żywą inspirację? Będziemy się nad tym zastanawiać we wrześniu i listopadzie tego roku.
Kuratorką Gry z Kantorem: Francja jest Dorota Semenowicz.
Materiały dodatkowe
Zespół
Produkcja wystawy: Aldona Mikulska, Adam Nehring
Promocja: Małgorzata Kmita-Fugiel, Zofia Mikołajska, Martyna Nowak
Zespół realizujący: Anna Bargiel, Wiktor Bury Justyna Droń, Mariusz Gąsior, Ewa Kaczmarczyk, Valentyna Khomenko, Agata Klakla, Olga Konik, Jolanta Lang, Michał Lelek, Piotr Masoń, Agnieszka Oprządek, Konrad Pachel, Małgorzata Paluch-Cybulska, Anna Rejowska, Maciej Satała, Tomasz Stefaniak, Barbara Szarek, Aleksandra Treder, Krzysztof Warmus, Olena Yanushewska, Natalia Zarzecka
Identyfikacja wizualna: Kuba Sowiński
Organizator
Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA w Krakowie
Współorganizator
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
Partner
Polska Fundacja Narodowa
Instytut Francuski w Polsce
Sponsor Projektu
Kraków Airport
Patroni medialni
e-teatr, Gazeta Wyborcza, Tygodnik Powszechny, Magazyn SZUM, MINT Magazine, Radio Kraków, Radio Kraków Kultura, TVP3 Kraków, TVP Kultura
Dofinansowanie
Dofinansowane przez Polską Fundację Narodową
