ROLLERCOASTER to program prezentacji tańca współczesnego, realizowany przez Cricotekę i Krakowski Teatr Tańca. Osiem lat ROLLERCOASTERA to ponad 100 wydarzeń i kilkutysięczna publiczność.” Oprócz polskich i zagranicznych spektakli tanecznych odbyły się wykłady, warsztaty, rezydencje artystyczne, pokazy filmów oraz wystawy.
Hasło tegorocznej edycji -„Głośniej!”- podkreśla społeczną i polityczną siłę choreografii. Sprawdzimy, o czym taniec mówi najgłośniej i jak reaguje na napięcia współczesności.
Program
Program
Dziewiąta edycja Rollercoastera to wzmocnienie głosu tańca współczesnego w debacie publicznej oraz podkreślenia jego politycznego, społecznego i kulturowego potencjału. Taniec stanie się narzędziem manifestowania stanowisk, emocji i diagnoz dotyczących współczesności. Interesować nas będą choreografie, które zabierają głos w ważnych sprawach, które nie boją się mówić o konfliktach, napięciach, przemianach światopoglądowych czy kryzysach dotykających zbiorowości. „Głośniej!” to również zaproszenie do afirmowania różnorodności i wzmacniania perspektyw, które są w przestrzeni publicznej marginalizowane lub zagłuszane. Poprzez program chcemy wyeksponować prace artystek i artystów, którzy posługują się ruchem jako narzędziem krytyki, oporu, ale też jednoczenia społeczności. Zależy nam na spektaklach, które podejmują dialog z tematami tożsamościowymi oraz tymi dotyczącymi kondycji współczesnego człowieka.
Ważnym aspektem tej edycji będzie relacja tańca z muzyką i dźwiękiem. Chcemy przyjrzeć się, jak choreografia buduje swoją „słyszalność” nie tylko przez energetyczność ruchu czy intensywność obecności scenicznej, ale także poprzez kompozycje dźwiękowe, rytmy społeczne, puls czy ciszę, która sama staje się nośnikiem znaczeń. Interesować nas będą prace, w których choreografia współbrzmi – albo ostentacyjnie dysonuje – z warstwą muzyczną, tworząc wyraziste artystyczne wypowiedzi.
Stawiamy sobie za cel zwiększenie symbolicznej i realnej widoczności tańca współczesnego. „Podkręcenie głośności” oznacza intensyfikację działań komunikacyjnych, wychodzenie poza ramy instytucji, współpracę z mediami oraz twórcami reprezentującymi inne dziedziny sztuki. Chcemy, aby taniec wybrzmiał szerzej – dotarł do nowych grup odbiorców i zaznaczył swoją obecność jako ważna część życia społecznego i kulturalnego. „Głośniej!” stanie się zatem ideą przewodnią edycji, która nie tylko prezentuje spektakle, ale także wzmacnia głos środowiska tanecznego, otwierając przestrzeń do opowieści, debat i wspólnotowego przeżywania sztuki.
Kuratorzy programu: Paweł Łyskawa, Eryk Makohon
W myśl hasła zadbamy także o wzmocnienie Rollercoastera na arenie międzynarodowej, w środowisku artystycznym. Program obejmuje open call na zagraniczny spektakl ruchowy, wpisujący się w hasło. Oprócz zwiększenia dostępności i ułatwienia wejścia w obieg taneczny artystkom i artystom open call stanie się formą wzmocnienia widoczności marki Rollercoastera w międzynarodowym środowisku twórczym.
Spektakle dziewiątej edycji ROLLERCOASTERA wydobywać będą na powierzchnię to, co niewygodne, pomijane, uciszane lub ukrywane. Artyści i artystki odważnie otworzą przestrzeń na głosy dotąd marginalizowane: performerki odzyskujące sprawczość i demaskujące opresyjne wzorce wpisane w tradycję baletu ( „Kocham balet” ), a także bohaterki klasycznego kanonu operowego, przepisywane na nowo tak, by mogły mówić pełnią własnej mocy („opera.exe”). Program odsłoni również pęknięcia współczesności – napięcia między człowiekiem a technologią, gdzie głos ludzki mierzy się z dominacją algorytmów („A.I.”). ROLLERCOASTER skonfrontuje się z powracającymi ideologiami opresji – pokazując, jak przemoc i faszystowskie fantazje zapisują się w ciałach i zbiorowych emocjach („Umarł ojciec, niech żyje syn”). W programie znajdą się również prace, które przywracają głos tym, którzy go utracili – badające granice komunikacji i ujawniające doświadczenia niewypowiedziane, lecz domagające się słyszalności („Speechless”).
Program
29.03.2026, godz. 18:30
SPEECHLESS & WHOFRAMEDTHETHINGS
spektakle
SPEECHLESS” Aleksandry Nowakowskiej w wyjątkowo sugestywny sposób wpisuje się w hasło „Głośniej!”. Praca wykorzystuje język ruchu jako narzędzie odzyskiwania wypowiedzi tam, gdzie słowa zawodzą, milkną lub stają się niemożliwe.
Spektakl podejmuje temat przemowy ciała, akuzmatyki, gestu i ciała w rygorze języka. Jak pisze Jean-Luc Nancy, ciało jest miejscem, gdzie formuje się język, w języku coś abstrakcyjnego i nieuchwytnego, takiego jak myśl, nabiera kształtu i fizyczności. W jaki sposób ukazać ciało, aby uniknąć oznaczania go lub nadawania mu znaczenia? Czy gest ma płeć? Jakie historie stoją za mową ciała? Głos jest czymś bardzo osobistym i charakterystycznym, reagującym na otoczenie i łączącym to, co “w ciele” z tym, co “poza ciałem”.
Fonosfera spektaklu tworzona jest na żywo przez performerkę i muzyka. Dźwięk przetworzony i naturalny, akumulacja i loop powtarzalnego gestu i ruchu sprawiają, że warstwa dźwiękowa i wizualna konkurują o uwagę widza.
koncepcja i performance: Aleksandra Nowakowska
muzyka: Andrzej Józefczyk
„WHOFRAMEDTHETHINGS” Any Kuszareckiej wydobywa to, co zwykle dzieje się w ciszy — procesy konstruowania tożsamości. Spektakl staje się głośnym pytaniem o to, kto właściwie „kadruje” nasze ciała i tożsamości — kto decyduje, co jest normą, a co odstępstwem.
W spektaklu Kuszareckiej postać na kształt cyborga porusza się pomiędzy tym, co rozpoznawalne i nierozpoznawalne. Buduje, burzy, rekonstruuje to, czym jest. Ucieleśnia formy, definiujące tożsamości, Wchodząc w dialog ze standardami i wymaganiami dotyczącymi prezentacji ciała.
choreografia i wykonanie: ana kuszarecka
wsparcie dramaturgiczne: Rodia Vomvolou
kostium: Mariola Homoncik
muzyka: Igor Dyachenko, Zamilska
19.04.2026, godz. 18:30
spektakle
„Reverse discourse” to odwrócona wypowiedź. Odpersonalizowana, obnażona, krucha i intymna. To performans o polityce ciała, w którym Ioana Marchidan wprowadza pęknięcie w zbiorowej pamięci cielesnej. Wydobywa na powierzchnię głęboko zakorzenione gesty, by je rozbroić, wytrącić z utrwalonych znaczeń i rozłożyć w procesie przejścia ku abstrakcyjnej choreografii.
Ten proces pracy z pamięcią podporządkowania — tłumienia i wymazywania znaczeń gestów — włącza publiczność do dialogu, stawiając ją w roli zaangażowanego, lecz podporządkowanego obserwatora.
Koncept i choreografia: Ioana Marchidan
Wykonanie: Ioana Marchidan
Reżyseria światła: Hermina Stănciulescu
Dźwięk: Alexandru Suciu
Obsługa video mappingu: Arcadie Rusu
Obsługa oświetlenia: Alexandra Zavelea
„Own” to solowy performans taneczny o cichym dziedzictwie tego, co wypieramy. Bada emocjonalne i fizyczne napięcie związane z noszeniem w sobie ukrytych lęków, wstydu i pragnień — siłę oraz cenę ich tłumienia — a także proces odzyskiwania ich jako części własnej integralności. To intensywne, niemal fizycznie odczuwalne zejście w cień, w którym „Own” zaprasza widza do zanurzenia się pod powierzchnię i zmierzenia się z tym, co porusza się w głębi.
Spektakl powstał przy wsparciu Krakowskiego Teatru Tańca (Beyond Front@) oraz Unfold Motion.
Koncept, choreografia i wykonanie: Carolina Țapoc
Mentoring: Lia Ujčič
31.05.2026, godz. 16:00
Debata poświęcona widoczności tańca
W ramach programu “Głośniej – Rollercoaster 2026” odbędą się debaty tematyczne. Pierwsza z nich poświęcona będzie widoczności tańca oraz strategiom jej budowania – zarówno na poziomie lokalnym, jak i międzynarodowym. Debata poprzedzi prezentację spektaklu “opera.exe” Krakowskiego Teatru Tańca.
31.05.2026, godz. 18:30
spektakl
„opera.exe” Eryka Makohona i Krakowskiego Teatru Tańca wydobywa na pierwszy plan to, co w operze bywało uciszane — kobiecą sprawczość i podmiotowość ukrytą pod tradycyjnymi narracjami. Twórcy, inspirowani refleksją Carolyn Abbate, przepisują historie Medei, Salome, Elektr y i Turandot tak, by zamiast figur tragicznego fatum pojawiły się bohaterki stawiające wyraźny opór patriarchalnym konstrukcjom.
Przeniesienie ich w futurystyczny, postludzki kontekst pozwala performerkom z Krakowskiego Teatru Tańca odzyskać głos poprzez ciało — ciało hybrydyczne, niepoddające się stereotypom i narzuconym rolom. Przetworzone elektronicznie arie w kompozycji Piotra Peszata wzmacniają ten gest, tworząc muzyczny palimpsest, który otwiera operę na nowe odczytania.
„Opera.exe” staje się dzięki temu mocnym, wyrazistym wołaniem o widzialność i słyszalność — o przepisanie kanonu tak, by jego bohaterki mogły przemówić pełnią własnej mocy.
koncepcja, choreografia: Eryk Makohon
muzyka: Piotr Peszat
choreografia i performans: Patrycja Marszałek, Yelyzaveta Tereshonok, Agnieszka Bednarz-Tyran, Natalia Myczewska
wykonanie arii: Anna Zawisza
multimedia i identyfikacja graficzna: Weronika Wawryk
wideo: Borys Dubiański
kostiumy: Elżbieta Kwasek
światło: Filip Marszałek
scenografia: Mateusz Hajdo
współpraca scenograficzna: Scenografia Plus
współpraca dramaturgiczna i produkcja: Izabela Zawadzka
koordynacja: Paweł Łyskawa
7.06.2026, godz. 18:30
spektakl
„A.I.” zespołu Dekkadancers odważnie zabiera głos w sprawie relacji człowieka z technologią i zagrożeń wynikających z oddania podmiotowości algorytmom. Spektakl, balansujący między tańcem, teatrem i cybernetyczną estetyką, odsłania pęknięcia tożsamości w świecie, w którym perfekcja i kontrola stają się narzędziami opresji. Tancerze tworzą na scenie intensywny, pulsujący język ciała, który konfrontuje widza z lękami, pragnieniami i możliwością ludzkiej transformacji wobec technologicznej dominacji. Przetworzone operowe motywy i elektroniczne kompozycje wzmacniają to doświadczenie, budując przestrzeń, w której człowiek próbuje mówić głośniej — mocniej zaznaczyć swoją obecność.
scenariusz i reżyseria: Štěpán Benyovszký & Dekkadancers
choreografia: Ondřej Vinklát, Štěpán Pechar, Viktor Konvalinka
światło: Karel Šimek
scenografia i kostiumy:Pavel Knolle
muzyka: Hauschka, Amon Tobin, Alva Noto, DEKKADANCERS
występują: Ondřej Vinklát, Viktor Konvalinka, Štěpán Pechar
27.09.2026, godz. 18:30
spektakl
„Kocham balet” GŁOŚNO mówi o tym, o czym tradycyjny balet milczał przez dekady. Artystki sięgają do własnych doświadczeń edukacji baletowej, by odważnie odsłonić zakodowane w tej praktyce mechanizmy kontroli, przemocy i wzorce genderowe ukryte pod estetyką doskonałości. Nagabczyńska i Siniarska nie tylko demaskują te struktury, idą dalej – odzyskują dla performerki sprawczość — choreograficzną, cielesną i symboliczną. „Kocham balet” to mocny, krytyczny głos współczesnej choreografii, która z odwagą i precyzją reaguje na społeczne napięcia i przemiany.
choreografia: Ramona Nagabczyńska
dramaturgia: Agata Siniarska
scenografia i kostiumy: Dominika Olszowy
współpraca kostiumowa: Joanna Kotowicz
muzyka: Daniel Szwed
reżyseria światła: Piotr Pieczyński
występują: Aleksandra Borys, Karolina Kraczkowska, Ramona Nagabczyńska, Iza Szostak
11.10.2026, godz. 18:30
spektakl
Spektakl fizyczny, eksplorujący okrucieństwo ukryte w ludzkich relacjach. Trzy postaci spotykają się na scenie w napiętej i niejednoznacznej grze, w której tożsamość, władza i przetrwanie są nieustannie zagrożone. Połączeni kruchymi więzami, konfrontują się ze sobą w cichym pojedynku bez zasad, gdzie każdy może nagle stać się ofiarą.
Pod pozorami elegancji i opanowania kryje się utajona przemoc, która stopniowo się ujawnia, odsłaniając wyczerpane i rozczarowane ciała uwięzione w absurdalnej i bezlitosnej rzeczywistości. Inspirowany tragikomiczną atmosferą teatru Becketta, spektakl staje się fizycznym zanurzeniem w sprzeczności ludzkiej egzystencji — portretem kruchego człowieczeństwa, próbującego zachować godność w świecie, w którym ostatecznie wszyscy przegrywają.
Koncept: Carlo Massari / C&C Company
Występują: Carlo Massari, Emanuele Rosa, Giuseppina Randi
Reżyseria świateł i dźwięku: Francesco Massari
Kostiumy: Gabriella Strangolini
Fryzjerka: Bruna Toneatto
Produkcja: SPaCCa
Koprodukcja: Festiwal „Danza in Rete”, Fondazione Teatro Comunale Città di Vicenz
29.11.2026, 18:30
Celem konkursu jest wybór minimum jednego spektaklu tanecznego, który zostanie zaprezentowany na scenie CRICOTEKI w Krakowie, w dniu 29 listopada 2026 r.
Do konkursu zgłaszać można prace solowe, duety oraz prace zbiorowe, projekty performatywne, których głównym obszarem działania jest ruch, wpisujące się w temat programu.
Wypełniony formularz zgłoszeniowy należy wysłać w terminie do 30 sierpnia za pomocą formularza on-line dostępnego pod linkiem: https://forms.gle/TBETtLFTmEnMKiKQ8
Po wybranych spektaklach odbędą się rozmowy z twórcami i twórczyniami prowadzone przez Alicję Müller.
Kuratorzy programu: Paweł Łyskawa, Eryk Makohon
Organizatorzy: Cricoteka, Krakowski Teatr Tańca
Zespół realizujący projekt: Mariusz Gąsior, Valentyna Khomenko, Małgorzata Kmita – Fugiel, Zofia Mikołajska, Aldona Mikulska, Andrea Nikolov, Anna Rejowska, Aleksandra Treder, Michał Warmusz, Weronika Wawryk, Natalia Zarzecka, Izabela Zawadzka
Identyfikacja graficzna: Wojciech Kołek
Patroni medialni: Gazeta Wyborcza, Radio Kraków, Radio Kraków Kultura, TVP 3 Kraków
Wsparcie medialne: taniecPOLSKA.pl
Partner: Stowarzyszenie Autorów ZAiKS
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Taniec”.
Projekt realizowany w ramach programu Beyond Fronta: Bridging Periphery finansowanego ze środków Kreatywna Europa (2023-2026).
Sfinansowane ze środków UE. Wyrażone poglądy i opinie należą do autorów i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Unii Europejskiej czy EACEA.
