Meltdown – spektakl dokumentalny, reż. Małgorzata Lech

„U Ciebie jak już się skumulowało, to musi wybuchnąć” – mówi matka neuroatypowej córki. „To jest ten moment, kiedy jest wszystkiego za wiele i wtedy musisz coś zrobić.” – mówi córka. Przyjechały na wspólne wakacje wraz z partnerem matki. Ma być zabawa na plaży, słuchanie szumu fal i relaks na dmuchanym materacu. Czy znów się zacznie? Czy to, co skumulowane, wybuchnie?

Ich wspólna historia zaczyna się w 1997 roku, kiedy słowo neuroróżnorodność nie funkcjonowało w świadomości społecznej, nie było też używane przez psychologów i psychiatrów, a zespół Aspergera nie był diagnozowany u małych dziewczynek.
To dokumentalna love story o sile miłości matki i córki, podobna do historii wielu matek i córek, jednocześnie całkiem od innych różna, to zarazem dreszczowiec, pełna zwrotów akcji historia sinusoida.

W projekcjach video występują autentyczne bohaterki Agnieszka i Natalia jako one same. Wyjątkowy jest ładunek szczerości i autoironii w opowieści bohaterek o sobie samych, o więzi naznaczonej pragnieniem oddalenia i przyciąganiem. To nie tylko opowieść matki o walce o godność i możliwość normalnego życia – z ciągłym pytaniem czym ono jest, od czego i od kogo zależy. To przede wszystkim opowieść o spektrum kobiecości. O wstydzie i bezwstydności. O pięknie i smutkach trudnego, zbyt wczesnego macierzyństwa, o pragnieniu ucieczki od bycia matką. O udanych ucieczkach, dalekich eskapadach, szalonych romansach, o czasem desperackim pragnieniu zanurzenia się w pełni i potencjale kobiecych doświadczeń.

Matka – główna bohaterka – sama nie nazwałaby siebie bohaterką; nie może odczarować przeszłości; ale jej teraźniejszość i jej przyszłość należą do niej. Nie tylko próbuje przetrwać, walczy o siebie i o córkę, bez kalkulacji, płacąc każdą cenę – tu i teraz.
„To jest też o wodzie” – mówią obie.

Z recenzji: Spektakle takie jak „Meltdown” pokazują, że (…) można zaprosić lub wręcz porwać widza, by opowiedzieć mu historię poruszającą konkretne i ważne kwestie społeczne. Krzysztof Antonik, teatralnie.pl

Scenariusz i reżyseria: Małgorzata Lech
Ruch sceniczny: Iga Załęczna
Projekcje video: Peter Fick
Muzyka: Kamil Malchar
Obiekty scenograficzne: Kamila Lech
Światła: Daniel „Qman” Kuźma
Produkcja i koordynacja: Jurgita Zaikauskas, Marta Pawlik
Obsada:
Matka: Katarzyna Kopczyk
Córka: Karolina Lichocińska
Oraz
Agnieszka i Natalia jako one same

Identyfikacja wizualna spektaklu: Paulina Paździera
Zdjęcia: Tobiasz Papuczys, Kazimierz Ździebło

Spektakl powstał w ramach programu OFF Polska organizowanego przez
Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Spektakl został dofinansowany środków Instytutu im. J. Grotowskiego w ramach programu Teatr na Faktach
Realizowano przy wsparciu Gminy Wrocław