Czas trwania
30.10-30.11.25
Galeria
Cloakroom 2025
Do kroćset! – to archaiczne, na wskroś polsko brzmiące zawołanie, mające zastępować bardziej bluźniercze przekleństwa, groźbę wyrażało w wielości. Sto razy sto, dziesięć tysięcy. Jacek Maria Stokłosa na wystawie „Wielokroć” nie tylko udowadnia za pomocą cytatów z Witkacego moc słów, które potrafią rozsadzać rzeczywistość.
Stokłosa, nietuzinkowy fotograf, odnosi się również do historii fotografii i działań fotograficznych samego Witkacego, widząc w popularnych na początku XX wieku zabawach formalnych, takich jak zwielokrotnione autoportrety, moment, w którym technologia zaczyna wpływać na ludzką tożsamość. Gesty Stokłosy – typograficzna praca z językiem i motyw autoportretów – czerpią z jego doświadczeń teatralnych. W teatrze jako aktor, członek Teatru Cricot 2, współpracownik Tadeusza Kantora nieustannie mierzył się z pytaniem o „JA”. Często zmultiplikowane, powtórzone, złączone bądź wlane w innych. Wielokrotność u Stokłosy, dzięki zaproszeniu osób odwiedzających wystawę do własnych fotograficznych działań, sięga również głęboko we współczesność. Pytając, jak w świecie wielu rzeczywistości (realnych i fikcyjnych) zasiedlonych przez ciała (realne i fikcyjne), powielające się, fluktuujące, poddawane manipulacjom
i ciągłym interpretacjom kształtuje się indywidualność.
Jacek Maria Stokłosa
Wielokroć
30 października – 30 listopada 2025 | Wernisaż, 30.10, g. 18:00
Kurator: Kamil Kuitkowski
Program Cloakroom 2025
IV edycja programu wystawienniczego Cricoteki „Cloakroom” opartego na łączeniu praktyk wizualnych i performatywnych zderza sztukę najnowszą ze spuścizną Tadeusza Kantora, rozumianą jako politycznie i krytycznie aktualną. Kuratorem programu jest Kamil Kuitkowski, a każda z edycji budowana jest wobec problemowej osi. Założeniem wystaw zaplanowanych na przełom 2025 i 2026 r. jest eksploracja relacji sztuk wizualnych, polityk ciała i pamięci ze sposobami, w jakie technologia wpływa na współczesne formy wypowiedzi artystycznej, przemiany społeczne, a także działania instytucji kultury – zwłaszcza w kontekście archiwów.
Program opiera się na trzech indywidualnych wystawach zrealizowanych przez zaproszone artystki, artystów i osoby artystyczne z różnych pokoleń. Ich twórczość prezentowana
w Cricotece bada w różny sposób napięcia pomiędzy cielesnością i technologią, pamięcią
i tożsamością, teraźniejszością i przeszłością. W ramach cyklu zaprezentowane zostaną wystawy: Jacka Marii Stokłosy, Agaty Lankamer oraz Wiktorii (ta druga we współpracy
z kuratorką Natalią Barczyńską).
Cloakroom
Rozpoczęty w 2021 program wystaw Cloakroom opiera się na rozpoznaniu i kuratorskim badaniu we współczesnych sztukach wizualnych estetycznych oraz tematycznych związków z twórczością i postacią Tadeusza Kantora. Program jest też okazją do żywej artystycznej dyskusji z ideą muzeów (zwłaszcza tych dedykowanych jednemu artyście), zmaskulinizowaną historią sztuki oraz polem dla krytyki instytucjonalnej, rozpracowywującej zarówno postaci „wielkich twórców”, jak i formy przemocy w produkowaniu kultury.
Wybór wystaw i artystów/artystek bazuje na przeplatającej się, wzajemnie uzupełniającej i dialogującej ze sobą obecności nazwisk młodych, od niedawna dynamizujących artystyczną rzeczywistość oraz artystów i artystek bezpośrednio związanych z Tadeuszem Kantorem. Pozwala to wypracować nowe płaszczyzny międzypokoleniowych dialogów oraz szerszy obraz obecności Kantora w sztukach wizualnych. Autorem i kuratorem programu jest Kamil Kuitkowski.
„Cloakroom” niesie ze sobą odwołanie tak do idei założyciela Cricoteki, dotyczących możliwości tworzenia sztuki, jak i do idei tzw. showroomu, czyli małych, eksperymentalnych przestrzeni wystawowych w dzisiejszych galeriach i centrach sztuki współczesnej. Odnosząc się zatem w swojej nazwie do funkcjonujących w instytucjach sztuki współczesnej showroomów, a także do dawnej architektonicznej funkcji i nieoczywistości szatni jako miejsca na styku tego, co zwyczajne, i co artystyczne (o czym wspomina Kantor), może stać się miejscem artystycznego fermentu, eksperymentu i galeryjnego programu w ramach działań Cricoteki.
Program nie jest serią pojedynczych wystaw, ale wspólną trzyodcinkową narracją, w której dzieła sztuki i artystyczne postawy wzajemnie uzupełniają się lub ścierają, dyskutują ze sobą i przenikają jedne w drugie.
Do tej pory w ramach programu odbyły się wystawy Karoliny Jarzębak Hurr durr, Przemka Branasa Dzień nieobecności, Teresy i Andrzeja Wełmińskich and will hapen again
(I edycja), Małgorzaty Markiewicz i Katarzyny Depty-Garapich Matki!, Katarzyny Wyszkowskiej Omnia, Krzysztofa Miklaszewskiego Memory (II edycja), marii Lemperk PAIN GAME (Second station), Ali Savashevich The Rite of Fall (III edycja)
