W małym dworku, 1961

Premiera

14.I.1961

Galeria Krzysztofory

ul. Szczepańska 2 w Krakowie

Obsada
Człowiek - atrapa projekt do spektaklu Kolekcja prywatna, Kraków fot. Cricoteka

Człowiek - atrapa projekt do spektaklu Kolekcja prywatna, Kraków fot. Cricoteka

dyapanazy nibek ojciec s. rychlicki fot. Aleksander Wasilewicz

dyapanazy nibek ojciec s. rychlicki fot. Aleksander Wasilewicz

dyapanazy nibek ojciec s. rychlicki 

anastazja nibek widmo matki m. zającówna
zosia i anielka nibekówny sieroty m. stangret  i  s. górniak
jęzory pasiukowski poeta j. günthner
aneta wasiewiczówna guwernantka a. szymańska
kozdroń ekonom kubanek
maszejko lokaj, grabarz i wiele innych funkcji walczak 

(program do spektaklu, Kraków 1961)

Teatr Informel 1961
III akt. Szafa otwarta. Mąż i dwóch kochanków Nieboszczki. Poeta: Jan Günthner Ekonom: Tadeusz Kubanek Nibek: Stanisław Rychlicki fot. Aleksander Wasilewicz

III akt. Szafa otwarta. Mąż i dwóch kochanków Nieboszczki. Poeta: Jan Günthner Ekonom: Tadeusz Kubanek Nibek: Stanisław Rychlicki fot. Aleksander Wasilewicz

Teatr Informel 1961

 W teatrze Cricot 2 premiera "W małym dworku"

(tekst S. I. Witkiewicza).

Pierwsza pełna manifestacja teatru Informel.
"Objęcie terenu teatralnego koncepcją, która przenikała
wszystkie moje wcześniejsze działania automatyczne, wynikające
z uznania przypadku, procesu destrukcji, spontanicznego ruchu
i żywiołu materii.
Był to gorący okres rewolucji duchowej, przesuwającej zaangażowanie
artysty z planu "widzialnego" na plan wewnętrzny.
Wokół tej idei rodzi się wiele fałszywych opinii. łączy się ją powierzchownie
z Ruchem Surrealistów (w teatrze z działalnością A. Artauda).
Z drugiej strony niezwykle prymitywne interpretacje wywołują objawy
mętnego i antyintelektualnego ekspresjonizmu, poważnie zapóźnionego.
Dlatego wypada ostro określić  s e n s  istotny w ogóle całej sztuki informel.
Nie jest to eksploracja sfery podświadomości ani własnych obsesji.
Chodzi o coś grubo ważniejszego! I NOWEGO!
Jest to odkrycie nowej, nieznanej strony
Realności, jej elementarnego stanu: MATERII.
Materia, nie rządząca się prawami konstrukcji, ciągle zmienna
i płynna,
nie dająca się ująć żadnymi środkami racjonalnymi,
czyniąca wszelkie wysiłki ujęcia jej w solidną formę śmiesznymi,
bezradnymi i daremnymi,
nieustannie formę niszcząca,
będąca raczej manifestacją,
dostępną tylko przez
siły destrukcji,
przez kaprys i ryzyko  p r z y p a d k u,
przez szybkość i gwałtowność d z i a ł a n i a.
Tworzenie z tego wszystkiego jakiejś metody i usiłowanie stosowania jej w teatrze byłoby naiwną pedanterią i kamuflowaniem samego procesu
twórczego przez pseudonaukowe, "laboratoryjne doświadczenia". Ten teatr i ta sztuka musiały powstać same z siebie jako spontaniczna kreacja. (...)"

(Tadeusz Kantor, Metamorfozy. Teksty o latach 1938 - 1974, wybór i opracowanie Krzysztof  Pleśniarowicz, Cricoteka, Księgarnia Akademicka, Kraków 2000, s. 203)

Drukuj
0
    Twój koszyk
    Twój koszyk jest pustyWróć do sklepu